W przypadku niektórych barier świetlnych można stosować funkcję blanking do zasłonięcia określonego obszaru kurtyny świetlnej. W tym przypadku chroniony obszar jest wyłączony tylko częściowo, ale w sposób ciągły. Ustalony precyzyjnie odcinek, przez który dany element jest lub musi być transportowany, zostaje ustawiony jako pasywny. Tym niemniej w żadnych okolicznościach nie powinno być możliwe osiągnięcie strefy zagrożenia poprzez ten wyłączony odcinek chronionego obszaru w sposób niedający się wykryć. Aby to zapewnić, konieczne jest zainstalowanie dodatkowych czujników.
Należy zastosować odpowiednie środki projektowe (na przykład pokrywę na pozostały wolny obszar) w celu uniemożliwienia czyjegokolwiek wejścia do tej strefy zagrożenia od strony pomiędzy elementem a zabezpieczeniem.
Dla funkcji blanking stosuje się rozróżnienie pomiędzy dwoma jej typami: blankingiem stałym a blankingiem zmiennym. Przy blankingu zmiennym zasłonięcie pewnej liczby wiązek lub wielu stref; element może przemieszczać się wewnątrz strefy zagrożenia, to znaczy nie wymaga on zasłonięcia wszystkich wiązek poddanych blankingowi przez cały czas.
Wszelkie obiekty, które zasłaniają więcej niż wiązki poddane blankingowi, zostają wykryte, co inicjuje zatrzymanie maszyny. Podczas blankingu stałego zostaje wyłączona określona strefa bariery świetlnej; obiekt ani element nie mogą poruszać się wewnątrz strefy zagrożenia.